Historia

Ileż miłych i wdzięcznych wspomnień nasuwa każdemu Oblatowi wspomnienie obrzańskiego klasztoru. Stał się on dla polskich Oblatów synonimem matki: Alma Mater Obrensis. To tutaj niejako zrodzeni zostali do kapłaństwa, studiując filozofię i teologię. Pierwotnie Seminarium miało powstać w Szamotułach koło Poznania. Już w lipcu 1924 roku dom po niemieckich sierotach wojennych został wykupiony przez Oblatów. Planowano początkowo umieścić w tym domu Niższe Seminarium Duchowne (gimnazjum), gdyż w Lublińcu na Ślądku brakowało już miejsca. Jednak Siostry Franciszkanki, które prowadziły ten dom również starały się o jego nabycie. Znalazły ponadto poparcie Kard. E. Dalbora, arcybiskupa poznańskiego, który w zamian za odstąpienie Szamotuł ofiarował oblatom pocysterski klasztor w Obrze. W 1926 roku Oblaci polscy otrzymali na własność klasztor i parafię w Obrze.

Tak więc w 1926 roku pocysterskie mury, po odejściu z Obry księży emerytów (1904 - 1924), przejmują Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej z zamiarem utworzenia tu Wyższego Seminarium Duchownego. W rok później Oblaci przejmują duszpasterzowanie tutejszej parafii.

Oblaci powoli zaadoptowali mury do nowych potrzeb seminarium, planowanego na 100 kleryków. W latach międzywojennych (1926 - 39) z seminarium wyszło niespełna 100 młodych kapłanów Ale również, oprócz kształcenia coraz większej liczby kapłanów - misjonarzy, duszpasterzują i gospodarzą w Obrze.

Wioska staje się uhonorowana tym wyróżnieniem, tym bardziej że seminarium odwiedzają sławni misjonarze i duchowni z całego świata. Wioska staje się przez to znana w świecie.

Niestety szybki rozwój seminarium przerywał rok 1939 i II wojna światowa. Klasztor pustoszeje, klerycy rozpierzchają się po całym świecie. Zakonników, których zastano w klasztorze dostają się do obozów. Pozostał tylko wyświęcony niedawno jeden Oblat - o. J. Machoń, który półlegalnie sprawował posługę religijną w pobliskiej Kopanicy. W klasztorze urządzono od 1940 roku szkołę dla policji. Kościół zamknięto, a wszystkie oznaki życia religijnego poniszczono. Następnie, po likwidacji szkoły policyjnej, w murach seminarium utworzono szpital dla chorych na gruźlicę. O. Machoń zdołał uzyskać od władz niemieckich pozwolenie na pełnienie posług duszpasterskich w szpitalu.

15 stycznia 1945 roku wkracza I Front Białoruski, a za nim w lutym pierwsi żołnierze polscy. Wkrótce potem zjawiają się Oblaci, a w rok później znów w klasztornych murach powstaje seminarium. Jednak ziemię klasztorną na mocy Ustawy o Dobrach "Martwej Ręki" z 1950 roku odbiera państwo po wielu konfiskatach i szykanach.

W latach 1981 - 1997 prowadzona była budowa nowych pomieszczeń seminaryjnych wraz z zapleczem. Pomimo tej rozbudowy pod koniec lat osiemdziesiątych trudno jednak pomieścić wciąż wzrastającą liczbę kleryków. W tym czasie w domu zakonnym było kilkunastu ojców profesorów, braci zakonnych i 150 kleryków.

W Obrze, oprócz studiów wielką rolę odgrywały różne kółka i seminaria: misjologiczne, socjologiczne i liturgiczne. Na terenie sztuk pięknych dominowały: muzyka, śpiew i teatr. Wydawano też na powielaczu "Gościa z Obry" (1926 - 51), a następnie od 1967 "Mozaika Obrzańska". Czasopisma te łączyły i łączą Oblatów rozsianych po całym świecie. W seminarium kwitła turystyka, sport oraz rozwijało się harcerstwo.

Od roku 1945 do dnia dzisiejszego wyświęconych zostało ponad 400 młodych Oblatów - misjonarzy, z których wielu pracuje poza granicami Polski. Wielu wychowanków wyjechało na misje. W okresie międzywojennym na Cejlon, do Kanady i Stanów Zjednoczonych, od 1970 roku do Kamerunu, a od 1980 roku na Madagaskar oraz wielu innych krajów.

Dzień dzisiejszy

Seminarium w Obrze jest afiliowane (złączone) z Wydziałem Teologicznym na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. Ma prawo nadawać tytuły magisterskie oraz jest uznawane przez władze państwowe jako szkoła wyższa.

Klasztor obrzański, to przede wszystkim dom zakonny, jednakże jego specyfiką jest przede wszystkim to, że jest to Wyższe Seminarium Duchowne Polskiej Prowincji Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Jest więc miejscem, gdzie młodzi zakonnicy przygotowują się do kapłaństwa. W roku akademickim 1997/98 posługę lektoratu otrzymało 12 kleryków, akolitatu - 11, święceń diakonatu - 11, a prezbiteratu 7. Natomiast 45 alumnów odnowiło czasowe śluby zakonne, a 10 złożyło śluby wieczyste. Obecnie w seminarium uczy się na sześciu latach 97 kleryków. Studia obejmują przedmioty filozoficzne (metafizyka, teoria poznania, historia filozofii, teodycea, antropologia, kosmologia, ogólna metodologia nauk, logika, filozofia religii)

i teologiczne (Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, teologia dogmatyczna, moralna, pastoralna, duchowości, katechetyka, ekumenizm, historia Kościoła) oraz specyficzne dla seminarium oblackiego: oblatykę i misjologię. Ze względu na naszą posługę kaznodziejską poszerzony był wymiar godzin fonetyki i homiletyki. Ponadto, w związku z pracą misyjną na różnych kontynentach świata klerycy mają zwiększoną liczbę godzin na naukę nowożytnych języków obcych. Językiem obowiązkowym jest język francuski. Z zajęć naukowych należy jeszcze wymienić lektoraty językowe dla chętnych: angielski i niemiecki.

Wykładowcy seminarium w Obrze prowadzili też wykłady na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, Wyższym Seminarium Duchownym diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, w Arcybiskupim Wyższym Seminarium Duchownym w Gdańsku oraz brali udział w różnego rodzaju zjazdach i sympozjach: doroczna konferencja księży rektorów, ogólnopolskich spotkaniach specjalistów z danej dziedziny i wewnątrz zakonnych posiedzeń Europejskiego Biura ds. Formacji. Wykładowcy pełnili także różnego rodzaju posługi duszpasterskie w kraju (w okolicznych parafiach, w okolicznych wspólnotach sióstr zakonnych, okazyjne misje i rekolekcje parafialne oraz zamkniętych, animowanie sesji odnowy duchowej i okolicznościowych wykładów dla zorganizowanych grup) i zagranicą. Wykładowcy podejmowali się także działalności publicystycznej w formie różnego rodzaju publikacji (Cenobium, Collectanea Theologica, Biblioteka Kaznodziejska, Vie Oblat Life, Gość Niedzielny, Wychowawca) i książek składanych do druku, prac zbiorowych.

W seminarium w Obrze były organizowane 3 sesje formacji ustawicznej młodych kapłanów, dwie dla braci zakonnych o ślubach czasowych oraz kongres świeckich stowarzyszonych z Oblatami i sympozjum religioznawczo - misjologiczne pt. Odkupienie, a dialog międzyreligijny. Ciekawą formą są też prowadzone w seminarium zajęcia i wykłady z zaproszonymi ciekawymi gośćmi. W ostatnim czasie byli w Obrze, np.: abp senior J. Stroba, bp J. Shikongo z Namibii, bp A. Liška z Czech, p. senator A. Grześkowiak, p. prof. Fr. Adamski (UJ), znany językoznawca p. prof. J. Miodek (UW - Wrocław) oraz oo. asystent generalny R. Szmydki, radny generalny na Europę J. P. Caloz oraz ekonom generalny A. Keuter oraz inni goście: o. T. Nowak - prowincjał z Kanady, o. J. Pielorz - historyk oblacki i znawca duchowości zgromadzenia z Belgii, o. prof. A. Kurek z ATK w Warszawie, o. prof. W. Henkel z Papieskiego Uniwersytetu Urbanianum, o. M. Adamczuk - prowadził wykłady o roli mediów w ewangelizacji, o. St. Rut z Hong - Kongu, o. M. Nowak z Czech, o. M. Kasperski z Madagaskaru, o. K. Meisner, s. dr E. Durlak, p. mgr St. Rzeźniczak, dr K. Korab oraz prawosławny ksiądz E. Cebulski z Wrocławia i administrator parafii Ewangelicko - Augsburskiej z Zielonej Góry, ks. D. Lik.

Klerycy często uczestniczą w stosunkowo licznych sympozjach i sesjach naukowych, organizowanych przez ośrodki naukowe akademickie i seminaryjne w Polsce. Co roku w okresie wakacyjnym 4 kleryków bierze udział w miesięcznych kursach językowych: 2 w Strasbourgu na języku francuskim i 2 we Wiedniu na języku niemieckim. Ponadto seminarium było reprezentowane na spotkaniu oblatów formacji pierwszej w Lyonie we Francji. Uzupełnieniem studiów są też rozmaite praktyki duszpasterskie. Ich wachlarz jest bardzo szeroki: od cotygodniowych weekendowych pomocy do tygodniowych lub okazyjnych pomocy w pobliskich parafiach, udział w akcjach misyjnych, powołaniowych i charytatywnych, Świąteczna i wakacyjną pomoc w parafiach oblackich w kraju i na Ukrainie, współudział w przygotowaniu i prowadzeniu rekolekcji szkolnych, homilie, kazania powołaniowe, pasyjne i okolicznościowe oraz praktyki w więzieniach Wrocławia oraz pomoc siostrom w Wielkiej Wsi i Wolsztynie, gdzie prowadzone są domy opieki dla dzieci i osób starszych, a od października 1998 roku klerycy będą jeździli z posługą także do domu dziecka.

Do stałej tradycji seminaryjnej należy też organizowanie przez kleryków przedstawień teatralnych pod kierunkiem ks. E. Hanasa Cor: Zbójcy Schillera, Gość Oczekiwany Z. Kossak Szczuckie, Dies irae R. Brandstaetaera i Folwark zwierzęcy G. Orwela. Szeroko zakrojoną działalność prowadzi także chór seminaryjny oraz klerycki zespół muzyczny Gitary Niepokalanej, który wydał swoją nową kasetę pt. Wezwani przez miłość, odbył tournee po Ukrainie oraz koncertował okazyjnie w parafiach całej Polski, a w czasie wakacji prowadził ewangelizacje w Łebie. Dobrze działa też zespół redakcyjny seminaryjnego kwartalnika Mozaika Obrzańska (kolejny numer pod adresem: adres z czasopisma oblackie - "Mozaika Obrzańska"). W Obrze działają też koła zainteresowań i różnego rodzaju grupy: Misyjna, Apostolstwa Chorych, Oblacko - powołaniowa, Krucjata Wyzwolenia Człowieka, Grupa modlitewna "Immaculata" oraz Kleryckie Koło Ekumeniczne. Są również wspaniałe warunki dla sportowej rekreacji: boisko do piłki nożnej, piłki siatkowej, kort tenisowy oraz siłownia. Dogodnością jest także bliskie położenie lasu oraz uroczy krajobraz.

W ostatnim czasie dokonano remontu starej części gmachu seminaryjnego. Wymieniona została całkowicie instalacja elektryczna, wodna i centralnego ogrzewania. Wszystkie pomieszczenia zostały przebudowane, ocieplone i pomalowane. Ponadto wymalowane zostały pokoje kleryków w nowej części seminarium, oddano do użytku alumnów salę komputerową z 9 stanowiskami pracy (7 komputerów do pisania prac magisterskich, 1 mulimedialny do nauki języków oraz jeden na użytek kwartalnika seminaryjnego Mozaiki Obrzańskiej), kserokopiarki oraz włączono seminarium do sieci Internetu.

Wizytówką seminarium jest także biblioteka, w której pracuje 11 osób: 9 bibliotekarzy oraz 2 introligatorów. W ostatnim czasie nabyła ona 1.574 pozycji książkowych, a od różnych ofiarodawców otrzymała kolejne 1.100.

Obecnie księgozbiór biblioteki liczy ok. 59.000 druków zwartych skatalogowanych oraz ok. 20.000 nie skatalogowanych (w dużej mierze dubletów), czasopism polskich - 373, w tym bieżących - 181, czasopism obcojęzycznych - 215, w tym bieżących - 65. Razem zatem jest 588 tytułów czasopism, w tym 246 bieżących.